Dziennikarstwo w ogóle nie było prostą dziedziną. Aby stworzyć artykuł, autor musi spędzić wiele godzin na badaniu, analizowaniu informacji i interpretowaniu ich tak, aby każde zdanie było płynne i spójne. Ale na tym trudności się nie kończą, pisarz musi także wiedzieć, jak zatytułować swoje dzieło, aby jego dzieło zostało pozytywnie przyjęte przez czytelników, a jednocześnie zapewniło uczciwość – kategorię, która należy do etyki zawodowej.
W przeszłości wielu dziennikarzy wyśmiewało pomysł systemu sztucznej inteligencji, który byłby w stanie wykonywać swoją pracę, a nawet robić to lepiej od nich. Jednak patrząc na obecny rozwój technologii sztucznej inteligencji, być może dziennikarze powinni zacząć martwić się o swoją karierę. Modele AI mogą teraz zbierać informacje o zdarzeniach, następnie analizować, syntetyzować i samodzielnie pisać krótkie, proste raporty, a zwłaszcza mogą „publikować artykuły z dużą częstotliwością”. nigdy nie osiągnąć. Jednak największą słabością obecnych modeli AI piszących gazety jest to, że ich kreatywność nie jest wysoka. Tak naprawdę „dziennikarzom AI” zupełnie nie udało się napisać artykułów skupionych na człowieku, czyli rodzaju prozy wymagającej dużej kreatywności oraz elastycznego i eufemistycznego użycia języka. Poruszający się, może utrzymać czytelnika w napięciu od początku do końca.

Ale to wkrótce się zmieni.
Primer, znana firma z branży AI, niedawno z sukcesem opracowała narzędzie umożliwiające pisanie tytułów krótkich artykułów i wiadomości, które wyglądają, jakby zostały napisane przez profesjonalnych pisarzy pracujących dla największych gazet. Te „dzieła” nie są w 100% doskonałe, ale generalnie przykłady, które podają, są często całkiem dobre, zgodne z ogólną treścią artykułu.
Za nadzór nad pracą robota Primer odpowiada Kaveh Waddell, ekspert serwisu technologicznego Axios. Pan Kaveh Waddell poprosił Primer, aby pozwolił robotowi tworzyć nowe artykuły na podstawie danych podanych w przeszłości. Wszystkie wybrane nagłówki pochodziły z poprzednich artykułów Axios, z wyjątkiem ostatniego, który był artykułem, który Waddell napisał dla The Atlantic, a który zawierał:
- Odkrywanie tajnej rządowej sztucznej inteligencji (link referencyjny: www.axios.com/ai-surveillance-facial-recognition-secret-705b746b-43fa-4e1b-9866-96ef9c32d580.html).
- Wojna o przejęcia AI (link referencyjny: www.axios.com/ai-acquisitions-war-79ee3c6a-dcab-40d2-b574-0d2646fe4a46.html
- Sharecroppers AI (link referencyjny: www.axios.com/the-ai-sharecroppers-b316d333-ce00-47a1-afd5-219d6138461e.html)
- Desperackie poszukiwania masowych grobów w Libanie (link referencyjny: www.theatlantic.com/international/archive/2018/04/lebanon-civil-war-burial-missing/558632/)
Na podstawie źródeł danych zawartych w powyższych artykułach model sztucznej inteligencji Primera przedstawił kilka własnych pomysłów na „pisanie”. Wyniki pokazały, że pierwsze dwa nagłówki, które wymyśliła sztuczna inteligencja, nie były zbyt dobre. Jednak w dwóch ostatnich przypadkach ten model sztucznej inteligencji spisał się wyjątkowo dobrze, tworząc nagłówki, których większość redaktorów nie zawahałaby się natychmiast opublikować.
- Sztuczna inteligencja i nadzór
- Firmy AI od 2010 roku tworzą kolejny front w nieprzerwanej wojnie
- Nowi „dzierżawcy”
- Zaginione wspomnienia z Bejrutu
Według oceny Kaveha Waddella pierwszy tytuł jest dość nudny, pozbawiony sensu i zupełnie niewiarygodny. Tytuł nie jest taki zły, ale zdaniem Waddella większość młodych pisarzy byłaby w stanie wymyślić znacznie lepsze tytuły z taką zawartością. Jeśli chodzi o doświadczonych autorów, to nawet przelotna myśl może wymyślić znacznie lepszy tytuł!
W drugim przypadku całkowicie pominięto istotę i cel tytułu. Jest długi, zagmatwany i oczywiście wcale nie interesujący.
Jednak w dwóch ostatnich przypadkach można śmiało powiedzieć, że model AI Prime’a spisał się naprawdę bardzo dobrze, nie ustępując zawodowym pisarzom. W dzisiejszej niezwykle konkurencyjnej branży dziennikarstwa internetowego tytuł jest czynnikiem odgrywającym szczególnie ważną rolę – musi być na tyle atrakcyjny, aby przyciągnąć czytelnika do kliknięcia, ale jednocześnie musi zapewniać autentyczność i nie odbiegać od treści utworu, ani też nie powodować „niebezpiecznych” nieporozumień dla tych, którzy lubią jedynie „czytać tytuł”. Aż dziw bierze, że roboty potrafią teraz tworzyć tak standardowe tytuły.
Aby wytrenować model AI do tworzenia nagłówków, Primer musiał wykorzystać ponad milion różnych nagłówków i wiadomości. Dzięki temu model może nauczyć się najlepszego możliwego ustawienia i łączenia ciągów słów w oparciu o wcześniejsze dane treningowe. Następnie eksperci porównają przykłady wygenerowane przez sztuczną inteligencję z oryginałem (napisanym przez ludzi) w teście zwanym „głównym testem Turinga”. Obecny sukces, jaki Primer osiągnął dzięki swojemu modelowi sztucznej inteligencji, jest niezwykły.
Do chwili obecnej zrozumienie i generowanie spójnego, naturalnego, skupionego na człowieku języka pozostaje jednym z najtrudniejszych zadań sztucznej inteligencji. Po przeczytaniu tego dziennikarze (w tym ja) mogą odetchnąć z ulgą, bo sztuczna inteligencja prawdopodobnie w najbliższej przyszłości nie odbierze im pracy. Jednak różnica w umiejętności pisania między sztuczną inteligencją a ludźmi zmniejsza się szybciej niż kiedykolwiek. W końcu może powinniśmy nauczyć się kodować, zamiast pisać artykuły, jak to robimy dzisiaj.


